Ο Διαβολοκαλόγερος

ο Ρασπούτιν περίπου το 1900

ο Ρασπούτιν περίπου το 1900

«Ο θάνατός μου θα είναι φριχτά μαρτυρικός. Το νεκρό μου σώμα δεν πρόκειται να αναπαυθεί. Έπειτα, θα χάσεις το στέμμα σου. Εσύ, ο γιος σου κι ολόκληρη η οικογένεια θα σφαγιασθείτε. Κατόπιν, τρομερές συμφορές θα βρουν τη Ρωσία κι η χώρα θα πέσει στα χέρια του σατανά«.

Η ανωτέρω προφητεία δεν έγινε στην πραγματικότητα ποτέ. Ανήκει στον θρύλο. Και στον χώρο αυτό, λίγες μορφές μπορούν να συναγωνιστούν τον Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν!

Γεννημένος το 1869 στο Πακρόφσκογιε της περιοχής του Τιουμέν, μεταξύ Δυτικής Σιβηρίας κι Ουραλίων, εντελώς αμόρφωτος, εγκαταλείπει κάποια στιγμή, ίσως το 1898, την οικογένειά του, και αποσύρεται στη Μονή του Βερχοτούριε. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έφυγε γιατί τον καταζητούσαν για την κλοπή ενός αλόγου, άλλοι όμως ισχυρίζονταν ότι ήθελε να ξεπεράσει την απώλεια ενός από τα παιδιά του. Συναντά τον μοναχό Μακάριο, ο οποίος θα τον επηρεάσει και θα τον οδηγήσει, λένε, σε ασκητικό βίο αρετής. Επιστρέφει στο χωριό και την οικογένειά του, αλλά είναι πλέον διαφορετικός άνθρωπος. Βλέπει σε οράματα την Παναγία του Καζάν. Αποκτά φήμη. Επισκέπτεται μοναστήρια στη Ρωσία και σε ολόκληρο τον κόσμο (επισκέφτηκε και το Άγιο Όρος, αλλά φαίνεται ότι ο Άθως δεν του άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις).

Με τα παιδιά του Μαρία, Βαρβάρα και Ντμίτρι

Με τα παιδιά του Μαρία, Βαρβάρα και Ντμίτρι

Ο μυστικισμός του εντυπωσιάζει διάφορα μέλη της ρωσικής αριστοκρατίας. Καταφέρνει το 1907 να κερδίσει την εμπιστοσύνη της τσαρίνας Αλεξάνδρας, πείθοντάς την ότι με τις προσευχές του μπορεί να θεραπεύσει τον πρίγκιπα-διάδοχο Αλέξιο που πάσχει από αιμοφιλία. Τον Οκτώβριο του 1912, ύστερα από ένα σοβαρό ατύχημα, ο τσαρέβιτς παθαίνει φοβερή εσωτερική αιμορραγία. Οι γιατροί δεν αφήνουν ελπίδες. Ο διάδοχος κοινωνεί για τελευταία φορά… Μόλις μαθαίνει την είδηση, ο Ρασπούτιν αρχίζει να προσεύχεται εκστατικά. Κι έπειτα, τηλεγραφεί στην τσαρίνα: «Μη φοβάστε καθόλου! Ο Θεός είδε τα δάκρυά σας κι εισάκουσε τις προσευχές σας, Μητερούλα! Μην ανησυχείτε πλέον! Ο Μικρός δεν θα πεθάνει. Μην αφήσετε μόνο τους γιατρούς να τον κουράσουν πολύ«. Σχεδόν αμέσως μετά τη λήψη του τηλεγραφήματος, η αιμορραγία του τσαρέβιτς σταματά.

Ο Ρασπούτιν είναι πια ο σωτήρας κι ένας από τους ισχυρότερους ανθρώπους στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Οι κακές γλώσσες τον παρουσιάζουν σαν έναν έκφυλο με κύρια ασχολία τα όργια και την κατανάλωση αλκοόλ. Πιθανώς κι ο ίδιος να πίστευε ότι η αμαρτία αποτελεί προϋπόθεση της μετάνοιας και της λύτρωσης, πιθανώς η ζωή του να απείχε αρκετά από τα ηθικά πρότυπα που έπρεπε ν’ ακολουθεί ένας στάρετς. Αλλά η εικόνα του «διαβολοκαλόγερου» είναι μάλλον περισσότερο ιστορία συκοφαντίας και υπερβολής, τουλάχιστον στις διαστάσεις που μας εμφανίζει ο θρύλος του Ρασπούτιν (ο οποίος δεν υπήρξε ποτέ μοναχός, από τυπική άποψη).

Η επιρροή του Ρασπούτιν προκαλεί την έχθρα πολλών μελών της τσαρικής αυλής. Για αυτούς είναι παρείσακτος, αμόρφωτος, έκφυλος, τρομακτικά επικίνδυνος, λόγω της επιρροής που ασκεί στην τσαρίνα, κι ίσως κατάσκοπος των Γερμανών! Τη νύχτα της 16ης-17ης Δεκεμβρίου 1916 (με το παλιό ημερολόγιο) μια ομάδα αριστοκρατών δολοφονεί τον Ρασπούτιν και πετά σ’ έναν παραπόταμο του Νιέβα το πτώμα (ή το τραυματισμένο σώμα του, μια και σύμφωνα με την, αμφισβητούμενη, επίσημη νεκροψία,ο θάνατος του «ασκητή» οφειλόταν τελικά σε πνιγμό).

[Facebook, 16 Δεκεμβρίου 2013]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s