Λογοτεχνικά αλκοολικός

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βενετία, το φθινόπωρο και τον χειμώνα του 1948, ο Έρνεστ Χέμινγουέυ έπαιρνε κάθε μέρα το ίδιο πρωινό στο Παλάτσο Γκρίττι: ομελέτα, μπέικον και νεφρά μοσχαρίσια. Το συνόδευε με δυο μπουκάλια κρασί Bαλπολιτσέλλα (ή, μάλλον, το πρωινό συνόδευε το κρασί). Λίγο μετά τις δέκα, κατέβαινε στο Χάρρυ’ς Μπαρ για να πιει μερικά Μπλάντυ Μαίρυ, περιμένοντας τον πλατωνικό του έρωτα, την Αντριάνα Ίβαντσιτς. Μαζί έπιναν κάμποσες σαμπάνιες.

Μακρύς ο δρόμος για να γίνει κανείς λογοτεχνικά αλκοολικός…

[Facebook, 18 Μαΐου 2012]

Advertisements

3 thoughts on “Λογοτεχνικά αλκοολικός

    • Χίλια ευχαριστώ, καλέ φίλε! Πολύ μου άρεσε που ξεκίνησες σχολιάζοντας αυτό εδώ. Την «Αέναη γιορτή» την έχω διαβάσει και μάλιστα την πρώτη φορά στη γαλλική μετάφραση, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Paris est une fête». Αν αναρωτήθηκα λέει για τα συκώτια! Άσε, δεν είναι πολύ υγιεινό παράδειγμα ο Ερνέστος…. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s